اعفاف: اعفاف واجب النّفقه

و ان کان احوط مع حاجته الی النکاح وعدم قدرته علیه وعلی بذل الصداق، خصوصاً فی الاب.» یعنی: اعفاف‌ (دور نگه‌داشتن از گناه) کسی که نفقه‌اش واجب است - فرزند باشد یا پدر - با تزویج نمودن او یا دادن مهر برای او واجب نمی‌باشد اگر چه با احتیاج او به ازدواج و قدرت نداشتن او بر آن و بر بذل صداق خصوصاً در پدر ، احوط (استحبابی) است. هرچند که اعفاف کسانی که نفقه آنان بر انسان واجب است، مانند فرزند ، پدر و مادر بنابر مشهور مستحب است؛ لیکن از برخی، قول به وجوب اعفاف پدر در صورت عدم تمکّن مالی وی نقل شده است. حکم نفقه همسر پدر تابع حکم اعفاف پدر است؛ بنابر قول به وجوب اعفاف پدر، نفقه همسر وی نیز واجب و بنابر استحباب، مستحب است منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۴۶، کتاب النکاح، القول فی نفقة الاقارب، مسالة۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · الحدائق الناضرة ۲۵/۱۳۷ ـ ۱۳۸