اعمال و رویه های پس از صدور بیمه نامه — دلایل خارجی مرتبط تنها محدود به ارتباطات

دلایل خارجی مرتبط تنها محدود به ارتباطات سابق بر صدور بیمه نامه طرفین نیست. در واقع رویه یا اعمال طرفین، بعد از صدور یا تجدید اعتبار بیمه نامه اما قبل از این که اختلافی رخ دهد منبع دیگری از دلایل را در مورد قصد طرفین نسبت به معنی عبارت قرارداد بیمه ای تجویز و مقرر میکند. رویه طرفین بعد از انعقاد قرارداد به عنوان یکی از مؤثرترین موارد دلایل خارجی مربوط به قصد مشترک و متقابل طرفین محسوب شده است. آن طور که دادگاه عالی ایالات متحده ب. ت. ب. قصد طرفین در انعقاد قراداد بیان داشته است: «در اینجا هیچ روشی برای فهمیدن مطمئن تر از این نیست که ملاحظه شود طرفین چه کاری انجام داده اند. به همین ترتیب تدوین کنندگان مجموعه دوم حقوقی مربوط به قراردادها اینگونه بیان داشته اند: طرفین یک موافقت نامه به بهترین وجه از آنچه منظورشان است آگاه می باشند و بدین جهت رفتار آنها اغلب قوی ترین دلیل حاکی از مقصودشان است. دعوای Walle Mutual Insurance Co. v. Sweency تنها یک نمونه از توجه دادگاه به رویه بعد از قرارداد طرفین م. ب.. در این دعوا بیمه گذار خوانده بر بر اساس بیمه نامه مسئولیت مدنی ناشی از فعالیت کشاورزی صادره از سوی خواهان درخواست پوشش بیمه ای نسبت به مرگی را داشت که در اثر حادثه ناشی از رانندگی با کامیونی به وجود آمده بود کامیونی که تنها برای اهداف کشاورزی استفاده می شد. بیمه نامه مسئولیت کشاورزی پوشش بیمه ای را برای تصادفی پیش بینی میکرد که متضمن اسباب و آلات کشاورزی» باشد اما این بیمه نامه پوشش بیمه ای را برای ادعاهای ناشی از مالکیت تصدی، نگهداری یا استفاده از وسیله نقلیه استثناء نموده بود. خواهان اعلام نمود که کامیون خوانده یک وسیله موتوری» استثناء شده و نه یک اسباب یا آلات کشاورزی بوده است. برای فهم ابهام عبارت بیمه نامه دادگاه عالی داکوتای شمالی اعلام نمود که قصد مشترک طرفین از رویه پس از صدور بیمه نامه طرفین قابل فهم م. ب.. حدود پانزده ماه بعد از خرید بیمه نامه توسط خوانده و قبل از این که اختلافی به وجود آید خوانده و نماینده خواهان، گفتگویی داشتند که در آن نماینده خواهان به خوانده اعلام نمود که اتومبیل او نسبت به بخشی، فاقد بیمه است و پیشنهاد نمود که خوانده پوشش بیمه ای خود را افزایش دهد؛ اما خوانده دعوا در افزایش محدودیت بیمه اتومبیل اقدامی ننمود. دادگاه بدوی اعلام داشت که این دلیل نشان می دهد مقصود طرفین قرار گرفتن و شمول وسایل نقلیه و استثناء نمودن اسباب و آلات کشاورزی یعنی کامیون خوانده بوده است. دعوای Zito v. Firemans Fund Insurance Com مثال دیگری است. در این دعوا الفرد زیتو مالک مقادیری کالای تجاری بود و به موجب بیمه نامه اتومبیل پوشش داده شده بود. بیمه نامه دو وسیله نقلیه متعلق به زیتو را که برای استفاده شخصی و تجاری بودند. تحت پوشش قرار داده بود. بیمه نامه مخصوصاً، پوشش بیمه ای را برای وسایل نقلیه ای که مالکیت آنها متعلق به بیمه گذار نبود استثناء می کرد. وقتی بیمه نامه تحویل داده شد. خواهان به نماینده بیمه گفت که او بعضی وقتها کامیون کوچکی را برای حمل و نقل ملزومات تجاری اش اجاره می کند. نماینده بیمه به خواهان گفت که او برای اتومبیل متعلق به دیگری پوشش بیمه ای ندارد خواهان به او پاسخ داد که نگران نباشد زیرا او در هنگام اجاره کردن کامیون همیشه بیمه ای را از شرکت اجاره دهنده تحصیل میکند خواهان پیشنهاد نماینده بیمه را در مورد افزایش این پوشش به بیمه نامه رد کرد و گفت به آن احتیاجی ندارم وضعیت من مناسب است. وی وقتی در حال رانندگی با کامیون فورد اجاره ای بود، در یک تصادفی که متقابلاً با اتومبیل دیگری داشت و در آن اشخاص دیگری صدمه دیدند، جان باخت. بعد از این که اشخاص صدمه دیده دعوایی علیه وارث طرح نمودند، خوانده بیمه گر پوشش بیمه ای را بر اساس استثناء مربوط به وسایل نقلیه غیر مالکانه مردود دانست. اما استدلال خواهان این بود که شرط استثناء کننده مبهم بود و تنها برای استفاده از وسایل نقلیه غیر مالکانه ای اعمال میشود که توسط مستخدم شخص ثالث در فعالیت تجاری بیمه گذار حرکت کند و با آن رانندگی نمایند. در تقویت و کمک به خوانده دادگاه بدوی و تجدید نظر اعلام نمودند که دلیل مربوط به رویه پس از قرار دادی زیتو نشان می دهد که این مورد تحت پوشش بیمه ای نبوده است زیتو اعتقاد خود را بر این که بیمه نامه خوانده پوشش مسئولیت را برای کامیون اجاره ای در بر ندارد نه تنها با الفاظ و عبارات بلکه از طریق خریدن بیمه ای مخصوص برای پوشش دادن به حادثه ای که در زمان اجاره کردن کامیون توسط او رخ دهد تأیید کرد. زیتو هم از طریق آنچه که در مذاکرات با نماینده بیمه گفته است و هم از طریق عملکرد خود به خوانده اعلام نموده بود که بیمه نامه در صدد فراهم نمودن پوشش مسئولیت در وضعیتی که زیتو کامیونی را اجاره و در فعالیت تجاری خود استفاده میکند نبوده است. خلاصه آنکه تفسیر یا تحلیلی که از طریق اعمال و رویه طرفین با علم به شرایط آن منتسب به قرار داد شده باشد استحقاق توجه بیشتری را دارد. همانطور که در بالا بیان شد دادگاهها اعمال و رفتار طرفین قرارداد را در وضعیت قبل از تحقق اختلاف به عنوان بهترین دلیل برای معنای شرایط مورد تردید قرارداد تلقی میکنند. باز هم باید اشاره کرد که این دلیل تنها وقتی مناسب است که قبل از اختلاف طرفین در خصوص متن قرارداد مورد نزاع به دست آید. در واقع، همین که اختلافی حادث شده باشد بیمه گذاران و بیمه گران، به طور یکنواخت انتظار خواهند داشت تا بر اساس منافع مورد نظر آنها و به شیوه ای که با وضعیت مورد اختلاف آنها انطباق داشته باشد، رفتار شود.