اقامتگاه اجباری

قامتگاه اجباری به دو صورت قابل فرض است: یک نوع آن محلی است که از نظر بستگی مخصوصی که شخص با دیگری که در آن محل اقامت دارد، اقامتگاه او فرض می شود که می توان آن را اقامتگاه تبعی» نیز نامید مانند اقامتگاه زن شوهردار طبق ماده ۱۰۰۵ قانون مدنی که در اقامتگاه شوهر است. یک نوع دیگر از اقامتگاه اجباری که در اثر مجازات علیه شخص بنا به حکم دادگاه که مستند به قانون خاصی است، اعمال میشود. مانند حکم تبعید صادر شده از سوی دادگاه علیه شخص مجرم که به عنوان مجازات مجبور و محکوم است در محلی که دادگاه تعیین می کند، زندگی نماید.