اقامتگاه انتخابی

گرچه طبق قانون هر شخص باید یک اقامتگاه داشته باشد اما در مواردی ممکن است شخصی در قراردادی اقامتگاهی را ذکر کند که با اقامتگاه اختیاری (حقیقی) او باید خاطر نشان ساخت که حکم <a class="artref" href="/ماده/ماده-1010-a_0815110236665">ماده ۱۰۱۰ قانون مدنی</a> با مفاد ماده ۱۰۰۳ آن قانون که می گوید هیچ کس نمی تواند بیش از یک اقامتگاه داشته باشد مغایرت و مباینتی ندارد، زیرا ماده اخیر ناظر به اقامتگاه اختیاری و ماده ۱۰۱۰ حاکی از اقامتگاه قراردادی است. ب. ت. ب. مطالب بالا آن چه طرفین پیمان در ماده ۷ موافقت نامه در سند پیمان به عنوان اقامتگاه خود ذکر میکنند در واقع همان اقامتگاه انتخابی است که ممکن است با قامتگاه اختیاری (حقیقی) آنان یکسان باشد یا نباشد. به هر روی، نشانی های مندرج در ماده ۷ موافقت نامه را می توان اقامتگاه انتخابی طرفین پیمان دانست. چرا که اقامتگاه مذکور چه حقیقی و چه قرار دادی انتخابی به هر حال به موجب ماده ۲۷ شرایط عمومی پیمان اقامتگاه قانونی آنان به شمار می آید و کلیه ی مکاتبات به آن نشانی ارسال و دریافت شده تلقی می شود. مگر این که در صورت تغییر نشانی جدید، دست کم ۱۵ روز پیش از تاریخ تغییر به طرف دیگر اطلاع داده شود. گاهی ی. ا. ط. ممکن است از <a class="artref" href="/ماده/ماده-1010-a_0815110236665">ماده ۱۰۱۰ قانون مدنی</a> سواستفاده کند. مثلاً در یک دعوایی معلوم شد که کارفرما برای به زحمت انداختن پیمانکار در طرح دعوا در تهران، عمداً جزیره خارگ را به عنوان اقامتگاه قراردادی خویش برگزیده بود تا پیمانکار به جای طرح دعوا در تهران ناچار از طرح دعوا در جزیره خارک باشد. در حالی که اقامتگاه قانونی طرفین در تهران بیش از ۵۰ متر از هم فاصله نداشت و کلیه مکاتبات نیز در اقامتگاه قانونی طرفین انجام می شد!!