۴.
۱ - در کسب پس از انقلاب صنعتی کارگران بسا روزانه ۱۴ تا ۱۶ ساعت کار میکردند. اما اکنون همه کشورها قبول کردهاند: هفتهای چهل ساعت یعنی روزی هشت ساعت و دو روز تعطیلی در هفته. زیرا روانشناسان اجتماعی دریافتهاند تعیین ساعات کاری و تشویق کارگران به عدم انجام بیش از یک شیفت کاری مانع بیماریهای جسمی و عصبی خواهد شد. رسول اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) با اینکه تلاشگر در راه معیشت خانوادهاش را چونان مجاهد راه خدا میدانست اما- شدت حرص در طلب دنیا را نیز یکی از علامات شقاوت دانسته و میفرمود: در طلب روزی به اعتدال و زیبایی عمل کنید. زیرا رزق شما در هر حال به شما میرسد. همانطور که امام حسین به فردی فرمودند: ای فلان! نه چون جنگاوری که طالب غلبه است با تمام قوا در راه روزی بکوش و نه کسب را رها کن به امید توکل ، زیرا طلب رزق یک سنت اسلامی است و البته اعتدال در طلب نیز یک نمود برای عفت است و نه آن تلاش وافر، رزقی را زیاد میکند و نه این عفت، رزقی را کم میکند، زیرا رزق مقدر شده و حرصورزی نوعی طلب گناه است. برخی از روایات ما در این زمینه توصیههایی کاربردی نیز دارند که رسول اکرم در همین زمینه فرمودند: مومن باید زندگی خود را سه بخش کند و میفرمودند: خدایت و خانواده و مهمان و نفس تو هر یک بر تو حقی دارند. ۴.
۲ - در خرج امام رضا (علیهالسّلام) به یکی از اصحاب خود فرمود: طبق فرمایش الهی در مخارج زندگی نه بخل به خرج دهید و نه اسراف کنید. ۴.
۳ - در انفاق مقصود از انفاق، یعنی هر نوع مخارج در غیر لاز نیازهای واجب خود و خانواده که دادن هدیه و کادو به دوستان و ارحام و نیز قرضدادن به افراد و صدقه بر نیازمندان و... همگی را شامل است. در انفاقات مالی نیز قرآن کریم به پیامبر اعظم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) دستور میدهد در انفاق، میانه را در نظر دارد و نه دست را کلاً ببندد و نه چندان بذل کند که برای خود هیچ نگذارد و نیز عبادالرحمن را به وصف اعتدال در خرج کردن که دور از بخل و اسراف به عنوان دو کرانه افراطی هستند میستاید و به سوگندْشکنان دستور میدهد کفاره کار خود را برده آزاد کردن یا غذا دادن یا لباس پوشاندن بر ده نفر مستمند، از غذا و لباس متوسطی است که به خانواده خود میدهند قرار دهند و به عنوان قانون کلی به هر کسی که نعمتی مادی دارد دستور میدهد خود در مصرف آن زیادهروی نکند و حق نیازمند را بپردازد و در این انفاق هم زیادهروی نکند و آن فقیر نیز در مصرف صدقات زیادهروی نکند.
منبع: روانشناسی کار، ص۲۲۱، موسسه کتاب مهربان نشر، تهران، چ نهم، ۱۳۹۰ش · جامعهشناسی کار و شغل، ص۱۶۷، تهران، ۱۳۸۷، انتشارات سمت، چ نهم · عوالی اللئالی العزیزیة، ج۳، ص۱۹۹ · الکافی، ج۲، ص۲۹۰ · الکافی، ج۲، ص۷۴ · اعلام الدین فی صفات المؤمنین، ص۴۲۸، مؤسسة آل البیت (علیهمالسلام)، قم، چ اول، ۱۴۰۸ق · تنبیه الخواطر و نزهة النواظر المعروف بمجموعة ورّام، ج۱، ص۲، مکتبه فقیه، قم، چ اول، ۱۴۱۰ق · الخصال، ج۱، ص۵۴، جامعه مدرسین، قم، چ اول، ۱۳۶۲ش · اسراء/سوره۱۷، آیه۲۹ · فرقان/سوره۲۵، آیه۶۷ · مائده/سوره۵، آیه۸۹ · انعام/سوره۶، آیه۱۴۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
