اقرار مریض (قواعد فقه): اقرار در مرض منجر به موت

اقرار در حال مرض منجر به موت از نظر فقیهان امامیه در صورتی که اقرارکننده در معرض تهمت باشد، وی تنها تا ثلث مال نافذ است و نسبت به بیش از آن موقوف به اجازۀ ورثه است. مقصود از تهمت: مقصود از « تهمت » آن است که قراین نشان دهد که اقرارکننده به علتی مانند علاقه و دلبستگی ویژه به مقرّله ، می‌خواهد مالی را به وی اختصاص دهد و در اخبار خویش صادق نیست. منبع: شرائع الاسلام، ج۳، ص۳۶۹ · وسیلة النجاة، ج۲، ص۱۵۲ · ج۲، ص۱۷۵ · مفتاح الکرامة، ج۹، ص۲۳۳-۲۳۴ · شیخ مفید، المقنعه، ص۶۶۲