دکترین
اقصی الحمل: شرایط الحاق فرزند
از شرایط الحاق فرزند به زوج بیشتر بودن مدّت حمل او از اقصی الحمل است. و گذشت شش ماه یا بیشتر از وقت نزدیکی با زن تا زمان ولادت بچه و اینکه از نهایت مدت حمل تجاوز نکند. و در اینکه نهایت آن، نه ماه باشد اشکال است بلکه آنچه که ارجح به نظر میرسد این است که نهایت آن یک سال است. پس اگر اصلاً به او دخولی نکرده باشد و در فرج او یا در اطراف آن انزالی ننموده باشد بهطوری که احتمال جذب آن به داخل برود و منی را به نحوی از انحاء داخل آن نکرده باشد، قطعاً بچه به شوهر زن ملحق نمیشود، بلکه نفی بچه از شوهر واجب است. و همچنین است اگر به او دخول کرده و انزال نموده باشد و بچه زنده کاملی بیاورد که از شش ماه از وقت دخول و مانند آن کمتر باشد، یا بچه را بیاورد و حالآنکه از وقت وطی او و مانند آن بیشتر از نهایت حمل گذشته باشد؛ مانند اینکه بیشتر از نهایت حمل از او کناره بگیرد یا از او غایب شود و بعد از آن بچه بیاورد.»
منبع: منهاج الصالحین(خویی) ج۲، ص۲۸۲ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۳۰، کتاب النکاح، القول فی احکام الاولاد و الولادة، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
