اقطاع: قلمرو قطایع

قلمرو قطایع عبارت است از زمین موات، معادن ناآشکار، مانند معدن طلا و نقره ، و نیز زمینهای خراجی که با اقطاع، بخشی از منافع آن ( خراج و مالیات زمین ) به «مُقْطَع لَه» بخشیده می‌شود. چنین زمینی با اقطاع از خراجی بودن خارج نمی‌شود. به طور کلّی، اقطاع زمین یا به اقطاع خود زمین است یا تمام منافع آن بدون زمین و یا بعض منافع آن همچون اقطاع خراج (مالیات بر محصول ). ۵. ۱ - عدم جواز اقطاع اقطاع آنچه که احیای آن جایز نیست و به احیاء قابلیّت تملّک پیدا نمی‌کند، مانند مساجد ، راهها، بازارها و موقوفات جایز نمی‌باشد. ۵. ۲ - اختلاف در موارد اقطاع در جواز اقطاع آبهای عمومی و معادن آشکار ، مانند معدن نمک اختلاف است؛ هر چند بر عدم جواز آن ادّعای عدم وجود مخالف (قائل به جواز) در مسئله شده است. منبع: بلغة الفقیه ج۱، ص۲۴۹ · مهذب الاحکام ج۲۳، ص۲۹۵ · المبسوط ج۳، ‌ ص۲۷۴-۲۷۵ · المبسوط ج۳، ص۲۷۵