الزام موجر به پرداخت و استرداد ودیعه — (1) مستأجر باید قبل از این که

می کند. مستأجری که ودیعه یا مبلغ قرض الحسنه را به موجر سپرده، به عنوان خ. ب. ط. موجر که خوانده نامیده میشود، دادخواست می دهد. اگر مبلغ ودیعه مورد نظر از بیست میلیون تومان کمتر باشد در شورای حل اختلاف محل اقامت موجر رسیدگی میشود. در غیر این صورت دادگاه محل اقامت موجر، صالح به رسیدگی است. پس از محکوم شدن مستأجر به مبلغ معین شده در رأی، موجر باید از طریق صدور اجراییه به همان میزان از اموال مستأجر مانند اتومبیل ... را توقیف کرده تا با فروش آنها به آن چه که استحقاق دارد، دست پیدا کند. اگر اموالی از مستأجر در دسترس نباشد، حکم جلب وی صادر شده و تا زمانی که مستأجر مبلغ محکومیت را پرداخت نکند و یا دادخواست اعسار تقدیم نکند، در حبس میماند. ودیعه ی مستأجر که نزد وی است کسر و وصول کند. (1) مستأجر باید قبل از این که دادخواست مطالبه ی ودیعه را تقدیم دادگاه کند، ملک را تخلیه کرده و مراتب تخلیه را از طریق شورای حل اختلاف، تأمین دلیل کند. هم چنین کلید ملک را تحویل شورای حل اختلاف محل ملک بدهد و مراتب را از طریق اظهارنامه ی رسمی به موجر اعلام کند. (۲) در صورتی که نشانی فعلی محل اقامت خوانده موجر) در دسترس نباشد، بهتر است همان نشانی که در اجاره نامه ذکر شده است، به عنوان آدرس خوانده نوشته شود. مستأجر میتواند ضمن دادخواست تقاضای محکومیت موجر به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از زمان مطالبه و یا از زمان تقدیم دادخواست تا زمان پرداخت مبلغ ودیعه را نیز طرح کند.