الزامات قانونی و عرفی حاکم بر تعیین زمان فروش — فروش باید در بهترین و مناسب ترین

برای انتخاب زمان فروش به ویژه در مواردی که مدیر اجرا ابتکار عمل را در اختیار دارد رعایت پاره ای الزامات که از متن قانون و یا به اعتبار عرف برقرار شده ضروری است. این الزامات از جمله عبارتند از: فروش باید در بهترین و مناسب ترین زمان انجام پذیرد. از نشانه های بهترین و مناسبت ترین زمان این است که؛ فاصله نشر آگهی با زمان فروش مناسب و دقیق باشد (ماده ۱۱۹ ق.ا.ا. م). استقبال گسترده خریداران در آن روز درخور پیش بینی باشد. احتمال تعطیلی روز تعیین شده ب. ت. ب. شرایط آب و هوایی و مناسبت های احتمالی متصور نباشد. بسته به جنس کالا و نیازهای فصلی مردم در زمان تعیین شده اقبال بیشتری به آن صورت پذیرد. - زمان تعیین شده با واکنش منفی و مخالفت جدی دوسوی اجرا روبرو نشود. - همه تشریفات جریان مزایده و مناسبت های پیرامون آن برای نمونه بازدید خریداران از مال (ماده ۱۲۶ ق.ا.ا.م تا هنگام مزایده محقق گردد. ۲- برابر ماده ۱۱۹ ق.ا.ا. م : موعد فروش باید طوری معین شود که فاصله بین انتشار آگهی و روز فروش بیش از یک ماه و کمتر از ده روز نباشد. برابر این ماده و ب. ت. ب. حکم ماده ۴۳۳ ق.آ.د.م ناظر بر ماده ۳۲ ق...م، فاصله بین روز انتشار آگهی و روز برگزاری مزایده باید حداقل ده روز و حداکثر سی روز باشد. برای نمونه اگر تاریخ انتشار آگهی ۱۴۰۳/۰۵/۲۵ هست، روز تعیین شده برای مزایده باید بین تاریخ های پنجم تا بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۳ باشد. اگرچه انتخاب زمان ب. ت. ب. برنامه های مدیر اجرا و پرونده های دیگر در نویت مزایده در اختیار مدیر اجرا قرار دارد و او به نحو متعارف بسته به جنس و میزان اموال و روزهای عادی و تعطیل در دوره پیش رو روز مشخصی را تعیین مینماید، اما چه در مورد مال منقول و چه مال غیر منقول بهتر آن است که روز فروش با بهره از ظرفیت تمام در روزهای پایانی مهلت یاد شده باشد. چه هر چه زمان بین نشر آگهی و تاریخ برگزاری مزایده طولانی تر باشد، تحقیق و جستجوی خریداران، بازدید ایشان از مال و تمهید مقدمات مزایده آسان تر و مطلوب تر انجام می پذیرد و احتمال تجدید مزایده کمتر می شود.