ب اثبات انتقال مال به ناقل صحیح از مالک سابق به ذوالید فعلی، و بدیهی است که انتظار دوم را عقلا صحیح نمی دانند. بنابراین در مانحن فیه، ید فقط می تواند مثبت مالکیت باشد و نمی تواند ثابت کند که مال به ناقل قانونی و صحیح به ذوالید انتقال یافته است.
فرق بین این مورد با موردی که دادگاه مالکیت سابق را احراز کرده و یا بینه بر مالکیت سابق اقامه گردیده، این است که در آن موارد صرفاً تعارض بین ید با مدلول استصحاب محقق است و لذا همان طور که در آن جا گفته شد، ید بر استصحاب غلبه دارد؛ اما در این جا ذوالید با اقرار خویش نسبت به مالکیت سابق مدعی و دعوی انتقال مال به خود، آن هم به وجه صحیح، تبدیل به مدعی گردیده است. به عبارت دیگر، ذوالید ابتدا چنین ادعا می کند که ملک با ناقل قانونی و صحیح به وی منتقل شده و تصرف خویش را مستند این ادعا قرار داده است و چون همان طور که گفتیم تصرف صرفاً از نظر عقلا اماره بر مالکیت است و نمی تواند اثبات کند که انتقال به وجه صحیح صورت گرفته یا نه، از اثبات مدعای ذوالید قاصر خواهد بود.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
