الف) مراد از صحت

الف) مراد از صحت، صحت واقعی است یا صحت نزد فاعل؟ گاه عملی از شخصی سر می زند که ما در صحت و فساد آن تردید داریم و این تردید معلول جهاتی است که نزد ما معتبرند، ولی فاعل در حین عمل، خود را ملزم به انجام آنها نمی دانسته و یا به اعتبار آنها معتقد نبوده است. در این صورت، اجرای قاعده صحت ا. خمینی، روح ا...، وسائل، ج ۱، ص ۳۲۰ و موسوی بجنوردی، محمد حسن القواعد الفقهیه، ج ۱، ص ۲۲۹. مثلا اگر شخصی به وکالت از ما عقد نکاحی انجام دهد و پس از انجام، برای ما تردید حاصل گردد که آیا ایجاب را بر قبول مقدم داشته تا عقد مزبور صحیح انجام گرفته باشد) یا به صورت عکس آورده تا فاسد و بی اثر باشد)، چنانچه نزد فاعل تقدم ایجاب بر قبول داریم اجرای قاعده صحت چگونه خواهد بود و چه نتیجه ای بر آن مترتب است؟ آیا در پاسخ به سؤال فوق، بعضی که مستند قاعده صحت را فقط ظهور حال مسلم می دانند معتقدند که اجرای قاعده مزبور بیش از صحت نزد فاعل را نتیجه نمی دهد؛ زیرا مسلمان انگیزه ای به رعایت چیزی که در حین انجام عمل به اعتبار آن معتقد نیست، ندارد و در مورد عملی که به مانعیت و فساد آن معتقد نیست عامل بازدارنده ای وجود نخواهد داشت تا با اجرای قاعده صحت شرایط مطلوب خودمان را استحصال کنیم و لذا قبل از هر چیز باید اعتقاد فاعل نسبت به شرایط و موانع احراز گردد.