اماره فراش

مطابق قانون مدنی ، طفل متولد در زمان زوجیت ، ملحق به شوهر است مشروط بر این که از تاریخ نزدیکی تا زمان تولد کمتر از شش ماه و بیشتر از ده ماه نگذشته باشد. اماره فراش که فرزند زن شوهردار را منسوب به شوهر او می‌داند؛ از سه اماره قانونی ، یعنی مفروض بودن دخول، مفروض بودن تاریخ آن، و مفروض بودن حاملگی ناشی از آن دخول، تشکیل شده‌است. خویشاوندی ، تنها از نسب مشروع ، و وجود رابطه زوجیت بین زن و شوهر ناشی می‌گردد، بنابراین برای تحقق نسب مشروع، سبق نکاح ، و دخول در زوجه، شرط است. منبع: ماده 1158 قانون مدنی · حقوق مدنی خانواده (جلد دوم) (اولاد، روابط پدر و مادر و فرزندان نسب)، شرکت سهامی انتشار، 1385 · دوره مقدماتی حقوق مدنی (ارث)، میزان، 1389 · مجموعه محشای قانون مدنی، گنج دانش، 1387