امام زمان در قرآن: جامعیت قرآن

سخن از جامعیت قرآن -لااقل در حوزه‌ی هدایت بشری- امری است که مفسران و دانشمندان با استناد به خود قرآن و البته به اعتضاد عقل و نقل، آن را طرح نموده‌اند. قرآن مجید می‌فرماید: و نزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شی خود را این‌گونه توصیف می‌کند که کتاب تبیان و هدایت است. تبیان صفت عام و فراگیرش م. ب. کتابی که برای هدایت همه انسان‌ها در همه زمان‌ها، نازل شده شأنش این است و باید این‌گونه باشد که "بیان کل شی‌ء" را عهده‌دار باشد البته واضح است که مراد از کل شیء همه چیزهایی است که به امر هدایت بشری که رسالت قرآن است، برمی‌گردد و قرآن مساله‌ای را در حوزه‌ی هدایت بشری فروگذار نکرده است. علاوه بر بیان، که صفت عام قرآن است هدایت هم صفت خاص آن است، کسانی که بعد از "تبین حق" سر تسلیم فرود آورند آن‌ها را به صراط مستقیم هدایت می‌کند. منبع: نحل/سوره۱۶، آیه۸۹ · تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۲۵