امام زمان در قرآن: نکته

خداوند متعال در وصف قرآن می‌فرماید: «و نزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شیء:» و ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز، و مایه هدایت و رحمت و بشارت برای مسلمانان است! بنابراین آیه تبیان و تفسیر و توضیح آیات مبارکه بر عهده کسی است که حقایق قرآنی را با فهمی در خور آن، درک کند و تردیدی نیست که بنابر نص حدیث شریف ثقلین که نزد همه مسلمانان متواتر است، « اهل البیت (علیهم‌السّلام) » همتا و کفو قرآنند. از این‌رو، باید آیاتی را که ایشان بر ظهور مهدی (علیه‌السّلام) حمل کرد ه‌اند، دلیل قرآنی اعتقاد به مهدویت به شمار آوریم. در این زمینه احادیث فراوانی از حضرات ائمه (علیهم‌السّلام) نقل شده است که در آنها آیات بسیاری بر حضرت مهدی (علیه‌السّلام) و موضوع‌های مرتبط با آن حضرت تطبیق شده است. نکته حائز اهمیت این است که علمای اهل سنت، روایات تفسیری مهدویت را به طور طبیعی مانند سایر روایات تفسیری بررسی یا نقد کرده‌اند و چنین نیست که این روایات را جعلی یا ضعیف شمرده باشند، بلکه بسیاری از این روایات در منابع روایی معتبر آنها نقل شده است. منبع: نحل/سوره۱۶، آیه۸۹