و این مطلب، دلیل روشنی بر صدق دعوی نبوت او بود، و این که او دانش خود را از عالم غیب میآموزد. امامان شیعه نیز از هیچ کس کسب دانش نکردند، با این حال از همه مردم زمان خود به احکام دین و حوادث جهان داناتر بودند، و هر مسئلهای که از آنان سؤال میشد، بی درنگ و به بهترین وجه پاسخ میگفتند. بنابراین، از این جا روشن میشود که سرچشمه علم و دانش آنان، پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) و بالنتیجه جهان غیب بوده است. بدیهی است تنها چنین افرادی شایستهترین افراد برای احراز مقام امامت و جانشینی پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) میباشند.
منبع: کمال الدین و تمام النعمة، انتشارات جامعه مدرسین، ص۹۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
