امتناع از قبول یا نکول — عدم قبول برات که تحت عنوان نکول

ب. ت. ب. اینکه مهلت محال علیه برای قبول یا رد برات ۲۴ ساعت است، در صورت استنکاف از پاسخ عمل وی به منزله نکول محسوب می شود. بند دوم ماده ۲۹۳ قانون تجارت امتناع محال علیه از قبول یا نکول را یکی از موارد اعتراض دارنده بیان نموده است. مهلت ۲۴ ساعت برای قبولی که در اغلب قوانین پیش بینی شده ا ماده ۲۲۹ قانون تجارت هر عبارتی که محال علیه در برات نوشته امضا یا مهر کند قبولی محسوب است مگر اینکه صریحاً عبارت مشعر بر عدم قبول باشد. اگر عبارت فقط مشعر بر عدم قبول یک جزء از برات باشد بقیه وجه برات قبول شده محسوب است. در صورتی که محال علیه بدون تحریر هیچ عبارتی برات را امضا یا مهر نماید برات قبول شده محسوب می شود.» ماده ۲۳۲ قانون تجارت ممکن است قبولی منحصر به یک قسمت از وجه برات باشد در این صورت ماده ۲۳۳ قانون تجارت: اگر قبولی مشروط به شرط نوشته شد برات نکول شده محسوب می شود ولی مع هذا قبول کننده به شرط در حدود شرطی که نوشته مسئول پرداخت وجه برات است. است برای آن است که برات گیر فرصت داشته باشد که تحقیق کند که آیا دینی به برات کش دارد یا اینکه وعده ای با او برای قبولی برواتش داده است یا خیر یا اینکه بالأخره با او تماس حاصل کند و قراری با او بگذارد. عدم قبول برات که تحت عنوان نکول شناخته شده است نوع دیگری از عکس العمل محال علیه در مقابل براتی است که به عهده او صادر شده است. محال علیه ملزم به قبول برات نیست ولو اینکه به میزان مبلغ برات یا بیش از آن به صادر کننده مدیون باشد. قبول برات توسط محال علیه بیش از آنکه مبتنی بر دیون احتمالی وی به صادر کننده باشد تابع روابط تجاری و رفتار متقابل بین آنان است. در واقع باید گفت که وجود طلب برات کش نزد برات گیر به تنهایی مجوز تکلیف برات گیر برای قبولی برات نیست؛ چه قبولی برات توسط برات گیر وضع او را از حالتی که قبل از قبول برات در مقابل برات کش به دلیل بدهی به او داشته است بدتر می کند. در صورت اجباری نبودن قبول برات برات گیر مکلف نیست بدهی عادی خ. ر. ب. طلبکار برات کش به شکلی از بدهی تبدیل کند که برای طلبکار تضمین بیشتری برقرار میکند. درست است که او به برات کش بدهکار است، ولی نمی خواهد بدهی اش را با وسیله ای پرداخت کند که به سهولت دست به دست می گردد. در صورت نکول برات دارنده حق اعتراض و مراجعه به برات کش و ظهر نویسها را دارد. در صورتی که برات به رؤیت و عند المطالبه باشد دارنده حق دارد پرداخت وجه را از امضا کنندگان برات درخواست نماید. چنانچه برات به وعده باشد اعم از اینکه در وعده معین باید پرداخت شود یا به وعده از رؤیت باشد دارنده حق دارد از برات کش و ظهر نویس ها درخواست نماید که برای پرداخت در وعده ضامن بدهند یا وجه برات را فوراً پرداخت کنند. اگرچه مطالب مربوط به قبولی و نکول برات فراوان است لیکن ب. ت. ب. اینکه ۲ اسکینی، ربیعا، حقوق تجارت پیرات سفته قبض انبار اسناد در وجه حامل و چک پیشین، ص ۸۵ ماده ۲۳۷ قانون تجارت پس از اعتراض تکول ظهر نویس ها و برات دهنده به تقاضای دارنده برات باید ضامنی برای تادیه وجه آن در سر وعده بدهند با وجه برات را به انضمام مخارج اعتراض نامه و مخارج برات رجوعی اگر باشد فوراً تادیه نمایند.» مبادرت به صدور سند تجاری می نمایند از برات استفاده نمی شود. لذا . برات گیر در صورتی مسئولیت دارد که پرداخت آن را قبول نموده باشد. برات گیری که وجه سند به او رسیده باشد در مقابل دارنده سند مسئول است. برات گیر در قبولی یا رد برات آزاد است ولو اینکه به برات کش مدیون باشد. . در صورت قبولی برات توسط برات گیر او دیگر اختیار رد آن را ندارد. برات گیر در صورت قبول قسمتی از برات موظف به پرداخت آن قسمت قبول شده است. قبول مشروط برات گیر را در صورت تحقق شرط مسئول پرداخت می نماید.