دکترین
امر به معروف در قرآن: امر به معروف و نهی از منکر در روایات
اما امر به معروف و نهی ازمنکر، در روایات گهربار معصومین (علیهمالسّلام) از جهات مختلف تبیین شده تا جائی که درباره وجوب، اهمیت، شرایط، آثار فردی و اجتماعی و... این فریضه مهم دینی، هیچگونه ابهامی برای انسان باقی نمیگذارد، که در اینجا به اختصار به چند روایت اشاره میشود: ۳.
۱ - عذاب برای تارکان امر به معروف از پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) نقل شده که فرمود: هیچ گروهی نیستند که مرتکب گناهی شوند و در میان ایشان کسی باشد که بتواند آنها را نهی از منکر کند و نکند، مگر این که بزودی خداوند همه آنها را به عذابی از جانب خود گرفتار میسازد. گفتند: یا رسول الله، آیا اجر پنجاه تن از آن مردم را؟ فرمود: بلکه از شما را که نیکوکاری را یاری میکند در حالی که آنها نمیکنند. آن وقت شما امر به معروف میکنید، با شما چنین و چنان عمل میکنند و سخن میگویید، کسی از شما نمیپذیرد، در آن زمان است که باید به خود بپردازید و هنگامی که شما هدایت یافتید، گمراهی کسانی که گمراه شدهاند به شما زیانی نمیرساند. (این حدیث را عبد بن حمید و سعید بن منصور - به طوری که در درالمنثور ، ج۲، ص۳۳۹ آمده - از وی نقل کرده است.) ۳.
۳ - تسلط بدان بر تارک امر به معروف رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) همچنین میفرمایند: باید امر به معروف و نهی از منکر کنید وگرنه خداوند، بدکاران شما را به شما مسلط میکند و از آن پس نیکان شما هر چه دعا میکنند مستجاب نمیشود. مقصود این است که هیبت و شکوه آنان در نظر اشرار از بین میرود در نتیجه، اهمیتی به آنها نمیدهند و از آنها نمیترسند.
منبع: مائده/سوره۵، آیه۱۰۵ · مجمع الزوائد، ج۷، ص۲۶۶
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
