امر به معروف و نهی از منکر: ادله وجوب

به عقیده ایشان اگر عقل بر وجوب امر به معروف و نهی از منکر دلالت می‌کرد بر خداوند نیز واجب بود، چون هر واجب عقلی بر همه کسانی که ملاک وجوب را دارا باشند، واجب خواهد بود، و اگر بر خداوند واجب بود، از آن‌جا که خداوند ترک واجب نمی‌کند، کارهای معروف واقع می‌شد و منکرات واقع نمی‌شدند و این، بر خلاف واقع است. برخی دیگر عقیده دارند علاوه بر شرع، عقل هم بر وجوب امر به معروف و نهی از منکر دلالت می‌کند، زیرا لطف است و لطف هم عقلا واجب م. ب. و نیز معنای وجوب بر خدا این نیست که انسان بدون اختیار، کارهای خوب را انجام دهد و از کارهای زشت دوری کند بلکه لازمه وجوب عقلی آن این است که خداوند آن را بر مکلفان واجب گرداند. منبع: التبیان فی تفسیر القرآن، (۴۶۰ق) تحقیق و تصحیح:احمد حبیب قصیر العاملی، ج۵، ص۲۵۸، دار احیاء التراث العربی، بیروت، بی تا · الاقتصاد الهادی إلی طریق الرشاد، (۴۶۰ق) مکتبة جامع چهلستون طهران، ج۱، ص۱۴۷، ۱۴۰۰ق · الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، (۸۸۶ق) تحقیق:مؤسسة النشر الإسلامی، ج۲، ص۴۷، قم، ۱۴۱۴ق