امر به معروف و نهی از منکر: پیشینه

قانون امر به معروف و نهی از منکر از پیشینه طولانی برخوردار است و اختصاص به شریعت اسلام ندارد، بلکه در ادیان و شرایع آسمانی دیگر نیز مورد توجه و تأکید بوده است. این قانون الهی در شریعت اسلام جایگاه ویژه‌ای دارد، و آیات متعددی از قرآن کریم به آن اختصاص یافته است در منابع حدیثی نیز روایات فراوانی درباره وجوب، اهمیت و فواید امر به معروف و نهی از منکر و پیامد بی‌توجهی به آن دو نقل شده است. ب. ت. ب. تأکید قرآن و سنت درباره امر به معروف و نهی از منکر، از زمان‌های دور مفسران، محدثان، فقیهان، عالمان اخلاق و اکثر متکلمان اسلامی در کتاب‌های مستقل یا باب جداگانه درباره آن دو بحث کرده‌اند. امر به معروف و نهی از منکر که برخی از آن به «حسبه» تعبیر کرده‌اند، از ضروریات دین اسلام، برترین فریضه، ضامن اجرای سایر واجبات، معیار ایمان و نفاق ، فلسفه بعثت انبیاء (علیهم‌السلام)، غایت دین و... است. منبع: الفروع من الکافی، (۳۲۸ق) تحقیق:علی اکبر غفاری، دار صعب، بیروت، ۱۴۰۱ق، ج۵، ص۵۶ · آل عمران:۱۰۴ · الفروع من الکافی، (۳۲۸ق) تحقیق:علی اکبر غفاری، ج۵، ص۵۶ ۵۸، دار صعب، بیروت، ۱۴۰۱ق · الاحکام السلطانیة، (۴۵۰ق) دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ج۲، ص۲۸۴، ۱۴۱۹ق · تحریرالوسیله، ج۱، ص۴۶۲، (۱۳۶۸ش)، تحقیق ونشر:مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، ۱۴۲۱ق · الفروع من الکافی، (۳۲۸ق) تحقیق:علی اکبر غفاری، ج۵، ص۵۵، دار صعب، بیروت، ۱۴۰۱ق · آل عمران/سوره۳، آیه۶۷ · احیاء علوم الدین، (۵۰۵ق) دارالکتب العلمیه، ج۲، ص۳۳۳، بیروت، ۱۴۰۶ · غرر الحکم و درر الکلم، (۵۵۰ق) شرح جمال الدین محمد خوانساری، ج۱، ص۴۶۹، تصحیح:جمال الدین ارموی، انتشارات دانشگاه تهران، تهران ۱۳۶۶ش