دکترین
امر و نهی: مبتنی بودن احکام الهی بر اوامر و نواهی
در سخن از اوامر و نواهی نبوی، باید گفت این نکته در احادیث منقول از ائمه اهل بیت (ع) دیده می‌شود که احکام شرعی برخی مبتنی بر اوامر و نواهی الهی و بخشی مبتنی بر سنت رسول اکرم (ص) است، در روایات ایشان، از وفاق میان اوامر و نواهی نبوی با دستورهای الهی سخن رفته، و تسلیم به دستورهای نبوی، همچون دستورهای الهی بر مردمان واجب شمرده شده است. با این حال در احادیث ائمه (ع)، بارها اوامر الزام‌آور قرآنی از اوامر الزامی نبوی تمییز داده شده، و از آن‌ها با عنوان فریضه و سنت (البته سنت الزامی نه استحبابی) سخن رفته است. شکل‌گیری مباحث مربوط به رخصت و عزیمت در مدلول اوامر و نواهی، و حتی دلالت امر بر اباحه، همگام با شکل‌گیری احکام خمسه صورت پذیرفته، و همزمان به وارد شدن دانش فقه به مرحله مدون خود، در بحث‌های روش‌شناختی مورد توجه صاحب‌نظران قرار گرفته است.
منبع: ج۱، ص۲۶۶، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۷۷ق · ج۳، ص۲۷۲، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۷۷ق
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.