دکترین
امکان طول عمر امام زمان: پیری و فرسودگی
بررسی علمی و بحث مسالهی طول عمر، در حقیقت بستگی دارد به نوع تفسیری که علم فیزیولوژی از «پیری و فرسودگی» دارد. این قانون که: «پیری و فرسودگی» زاییدهی یک قانون طبیعی حاکم بر بافتهای پیکرهی انسانی است، و ضروری است که بدن پس از رسیدن به آخرین مرحلهی رشد، کمکم فرسوده شده، برای ادامهی زندگی، کارآیی کمتری داشته باشد؛ تا آنگاه که در لحظهای معین از کار بیفتد. آیا حتی در مورد بدنی هم که از هر گونه تاثیر خارجی بر کنار مانده صادق است؟ یا این که فرسودگی و کاهشی که در کارآیی بافت و نسوج مجموعهی بدن به چشم میخورد؛ نتیجهی نبرد با عوامل بیرونی ـ مانند میکروبها و سموم ـ است که به بدن انسان راه مییابند؟
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
