انتقام: برخی از احکام فقهی انتقام

بنابر تصریح برخی انتقام ستمدیده از ستمگر در حدّ ستمی که بر او رفته است، هر چند با یاری دیگران، جایز است. ‌ مرد در صورت نشوز زن نمی‌تواند او را به قصد انتقام بزند و به‌ تصریح برخی، زدن او با این قصد حرام است، ولی می‌تواند او را به اندازه‌ای که موجب تمکین او شود به آرامی، نه به سختی و مجروح کردن و به قصد اصلاح ، نه انتقام و تشفّی بزند. اگر شخصی به قصدی جز دفاع از خود یا نفس محترم دیگر مانند قصد انتقام، آسیبی به حیوان برساند، ضامن است بیشتر فقیهان برآنند مُحرمی که به عمد بیش از یک بار شکار کند، از کسانی است که خداوند از او انتقام می‌گیرد، در نتیجه این عمل موجب تکرار کفّاره در دنیا نمی‌شود. منبع: مکاسب محرمه، ج۱، ص۲۸۵ · جواهر الکلام، ج۳۱، ص۲۰۲- ۲۰۷ · تکملة المنهاج، ج۱، ص۱۰۴ · مستند الشیعه، ج۱۳، ص۲۱۳