انجام فریضه: روزی تضمین شده

قَدْ تُکُفِّلَ لِکُمْ بِالرِّزْقِ، وَ أُمِرْتُمْ بَالْعَمَلِ، فَلاَ یَکُونَنَّ الْمَضْمُونُ لَکُمْ طَلَبُهُ أَوْلَی بِکُمْ مِنَ الْمَفْرُوضِ عَلَیْکُمْ عَمَلُهُ، مَعَ أَنَّهُ و اللهِ لَقَدِ اعْتَرَضَ الشَّکُّ، وَ دَخِلَ الْیَقِینُ، حَتَّی کَأَنَّ الَّذِی ضُمِنَ لَکُمْ قَدْ فُرِضَ عَلَیْکُمْ، وَ کَأَنَّ الَّذِی قَدْ فُرِضَ عَلَیْکُمْ قَدْ وُضِعِ عَنْکُمْ. خداوند روزی شما را تضمین کرد و به کار (انجام واجبات ) فرمان داده شده‌اید. پس، طلب روزی تضمین شده نباید برای شما مقدم بر اعمال واجب باشد، لیکن به خدا سوگند که شک بر شما عارض شده و اوهام نادرست با یقین در آمیخته است؛ چندان که آن چه برای شما تضمین شده گویی به صورت امری واجب در آمده و گویی آن چه واجب شده، از دوش شما برداشته شده است. منبع: نهج البلاغه، تحقیق:الحسّون، ص۲۶۴، خطبه ۱۱۴