ویژگی این تمدن، تسامح و مدارای فرهنگی و همزیستی مسالمت آمیز بود. در برابر، ارباب کلیسا همواره در گسترش نفرت و دشمنی کوشیدند و از هر وسیله بهره بردند تا مسلمانان را از دین و فرهنگ و سنت خود بیرون کنند. از سده اول ق. ۵۴۱ق.) یاد میکنند که چون به سرزمین دوردست چین سفر کرد، به عنوان «چینی» شهرت یافت. زمینه رشد این مکتب فقهی، بیشتر مربوط به شاگردان یا استادانی بود که هواداری از مذهب مالکی را رواج دادند و تبدیل به مذهب غالب کردند.
منبع: محنة العرب فی الاندلس، اسعد حومد، ص۳۳۹-۳۴۵ · تاریخ نوشتههای جغرافیایی، کراچکوفسکی، ص۷ · نهایة الاندلس، محمد عبدالله عنان، ص۷۳ · THE ENCYCLOPAEDIA OF ISLAM، Vol ۱، P ۴۹۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
