انسان آرمانی: بازگشت به تعادل و شخصیت فطری

انسان به طور طبیعی در زندگی مادی و اجتماعی، گرفتار آفت‌های مختلف می‌شود و سلامت او زمانی تامین و تضمین خواهد شد که به شخصیت نوعی و فطری خود بازگردد و همان‌گونه که در شخصیت نوعی او همه قوا و گرایش‌ها و استعدادها به طور متعادل قرار داده شده‌اند، شخصیت فردی خود را در بهره‌وری از آن توان‌ها و تمایلات به طور متعادل بهره‌مند سازد و شکل دهد. «یا ایها الانسان ما غرک بربک الکریم الذی خلقک فسواک فعدلک؛ چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت به غرور و گستاخی وا داشته است، آن پروردگاری که تو را آفرید، سازمان وجودت را سامان داد و سپس میان اندام و قوای تو تعادل و هماهنگی به وجود آورد.» «ان الله یامر بالعدل والاحسان؛ همانا خداوند فرمان می‌دهد و از شما می‌خواهد که به عدل و احسان روی آورید.» منبع: انفطار/سوره۸۲، آیه۷۶ · نحل/سوره۱۶، آیه۹۰