در بینش مکاتب الهی ، معلم واقعی و حقیقی انسان، خداوند است، ولی این نیز مسلم است که خداوند برای تعلیم انسان، اسباب و روشهای مختلفی را قرارداده است که از آن جمله فرستادن انبیا و رسولان م. ب.. اما پیش از ارسال رسولان، در دو میدان دیگر، زمینهها و ابزار و پیامهای این آموزش تدارک شده است:
الف) در وجود انسان، ابزار معرفتی به گونه فطری و غریزی نهاده شده است. (الرحمن... خلق الانسان علمه البیان) خدای رحمان، انسان را آفرید و بیان را به او آموخت.
ب) در جای جای نظام طبیعت، زمینهها و امکانات درسآموزی برای انسان پیشبینی شده است و بدینرو میتوان طبیعت را یکی از معلمان انسان دانست که با پیامها و الگوها و روشهایی که ارائه میدهد، راه چگونه زیستن و چگونه استفاده کردن از عناصر جهان را در بعد مادی و معنوی به انسان میآموزد. (وجعلنا اللیل والنهار آیتین... ولتعلموا عدد السنین والحساب) و شب و روز را دو آیه قرار دادیم… تا این که شمارش سال و حساب را بدانید. (وبالنجم هم یهتدون) و به وسیله ستارگان ، راه مییابند. (وهو الذی جعل لکم النجوم لتهتدوا بها فی ظلمات البر والبحر) اوست که ستارگان را برای شما قرارداد تا به وسیله آن در ظلمت دشت و دریا، راه را باز شناسید. درسآموزی انسان از طبیعت و الگوگیری از آن، بسیار متنوع و گسترده است و قرآن تنها به نمونههای خاصی از آن اشاره کرده است که ابتداییترین و طبیعیترین آنها به شمار میآیند تا نشان دهد که انسان، بدون تدابیر آموزشی خداوند در طبیعت، حتی از راهیابی به پایینترین روشها ناتوان است. خداوند این موضوع را در قالب یک گزارش بیان کرده است که یکی از فرزندان آدم ، به دلیلی سست و غیرمنطقی، برادر خود را کشت، ولی پس از انجام این عمل، نمیدانست که با بدن بیجان برادر چه کند! (فبعث الله غرابا یبحث فی الارض لیریه کیف یواری سواة اخیه قال یا ویلتا اعجزت ان اکون مثل هذا الغراب) خداوند کلاغی را واداشت تا زمین را بکاود و به او بیاموزد که چگونه جسد برادر خود را پنهان سازد، گفت: وای بر من، از این کلاغ هم عاجزترم.
منبع: الرحمان/سوره۵۵، آیه۴-۱ · اسراء/سوره۱۷، آیه۱۲ · نحل/سوره۱۶، آیه۱۶ · انعام/سوره۶، آیه۹۷ · مائده/سوره۵، آیه۲۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
