دکترین
انسانشناسی شهودی: مفهومشناسی
یکی از انواع انسانشناسی ، انسانشناسی عرفانی است، که در آن از راه شهود و علم حضوری به مطالعه و بحث و بررسی در مورد انسان پرداخته میشود. این نوع انسانشناسی به معرفی انسان کامل و همچنین بحث در مورد نحوه دستیابی انسان به کمال میپردازد. در عرفان عمدتا از دو مساله اساسی بحث میشود؛
الف) مساله وحدت وجود و اثبات اینکه «الوجود واحد لاشریک له» که از این مساله به هستیشناسی عرفانی یاد میشود.
ب) بحث از موحد و اینکه موحد کیست و دارای چه ویژگیهایی است؟ و در نهایت بیان این مطلب که انسان کامل همان موحد است. از این بحث عرفانی هم به انسانشناسی عرفانی تعبیر میشود، که در آن از حقیقت انسان و هچنین از ارزشها و بایدها و نبایدهای او بحث میشود. در واقع انسانشناسی عرفانی دارای دو بخش هستیشناسی و ارزششناسی انسانی است.
منبع: گستره شریعت، قم، نشر معارف، ۱۳۸۲، ص۲۲۰
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
