دکترین
انعطاف پذیری قانون اساسی
انعطاف پذیری قانون اساسی وصفی است که به میزان سهولت تغییر و بازنگری قانون اساسی اشاره دارد. هرچه فرایند بازنگری با موانع و تشریفات کمتری مواجه باشد، درجه انعطاف پذیری قانون اساسی بیشتر است و در مقابل، افزایش دشواری بازنگری قانون اساسی از میزان این انعطاف می کاهد.
منبع: «تاملی در مسئله دشواری بازنگری قانون اساسی در ایران»، فصلنامه تحقیقات حقوقی، 1402
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.