انقلاب در قرآن: اصلاح وظیفه پیامبران

قرآن کریم نیز در مرحله نخست، عمده وظایف پیامبران را روشنگری و نصیحت و به عبارتی همان جهل زدایی و غفلت زدایی می‌داند و ویژگی پیامبران را در همین راستا تبیین می‌کند: «وان من امة الا خلا فیها نذیر» «فبعث الله النبیین مبشرین ومنذرین» «وما نرسل المرسلین الا مبشرین ومنذرین» «ولتنذر‌ام القری ومن حولها» از سوی دیگر لازمه توفیق جریان اصلاحی در جامعه، نرمش و ملایمت مصلحان در برخورد با انسان هاست که عمدتا در برخوردهای فردی و هدایت افراد مورد تاکید قرآن است حتی در برخورد با طواغیتی چون فرعون خداوند به هنگام ماموریت دادن به موسی و هارون در برخورد با فرعون به آنان توصیه می‌کند که با فرعون به ملایمت سخن گویند، چه آن که برخوردی خشن و قهر آمیز در ابتدای کار در روند اصلاح مفاسد قطعا تاثیر منفی خواهد داشت: «اذهبا الی فرعون انه طغی فقولا له قولا لینا لعله یتذکر او یخشی» اگر امید اصلاح دارید باید در ابتدا با ملایمت در رفع موانع فساد بکوشید و حتی به پیامبر می‌فرماید: آنچه باعث شده است مؤمنان گرد تو آیند و تو درهدایت انسان‌ها توفیق یابی، اخلاق نیک و ملایمت در رفتار بوده است: «ولو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک» منبع: فاطر/سوره۳۵، آیه۲۴ · بقره/سوره۲، آیه۲۱۳ · کهف/سوره۱۸، آیه۵۶ · انعام/سوره۶، آیه۹۲ · طه/سوره۲۰، آیه۴۳- ۴۴ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۹