انواع دستور موقت عبارت است از — گاهی حوزه اجرای دستور موقت در واحد

۱. اداره حقوقی قوه قضاییه در نظریه شماره ۷/۹۶/۳۱۱۹ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۲۰ بیان می دارد: صدور دستور موقت اختیار خاصی است که مقنن به مراجع قضایی اعطا می کند و نیازمند تصریح میباشد، بنابراین چون در خصوص شوراهای حل اختلاف چنین نصی وجود ندارد، قاضی این شورا اختیار صدور آن را ندارد. ماده ۳۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۰ بیان می دارد: در صورتی که شاکی ضمن طرح شکایت خود یا پس از آن مدعی شود که اجرای اقدامات یا تصمیمات یا آراء قطعی یا خودداری از انجام وظیفه توسط اشخاص و مراجع مذکور در ماده (۱۰) این قانون سبب ورود خسارتی می گردد که جبران آن غیر ممکن یا متعسر است میتواند تقاضای صدور دستور موقت نماید. پس از طرح شکایت اصلی درخواست صدور دستور موقت باید تا قبل از ختم رسیدگی به دیوان ارائه شود. این درخواست مستلزم پرداخت هزینه دادرسی نیست. تبصره ۱ ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی بیان می دارد اجرای دستور موقت مستلزم تأیید رئیس حوزه قضایی م. ب.. ماده ۳۲۰ قانون آیین دادرسی مدنی بیان میدارد دستور موقت پس از ابلاغ قابل اجراست و نظر به فوریت کار دادگاه می تواند مقرر دارد که قبل از ابلاغ اجرا شود. استفاده کنیم؛ یعنی دستور به مأمور اجرای احکام برای انجام مفاد دستور یا دستور که مادر به طور موقت حق ملاقات با طفل مشترک را دارد و یا در مثالی دیگر دستور موقت در دعاوی عادی و غیر خانواده مدت بیست روز اعتبار دارد و چنانچه بعد از صدور دستور موقت برای اصل خواسته طرح دعوا نشود با درخواست خوانده دادگاه از دستور صادره رفع اثر میکند ولی در دعاوی خانواده مدت اعتبار آن شش ماه است و لذا در صورت تقاضا از واحد اجرای احکام باید متقاضی به شعبه صادر کننده دستور هدایت شود تا شعبه نسبت به رفع اثر از دستور موقت اقدام کند. ۱۰- گاهی حوزه اجرای دستور موقت در واحد اجرای ثبت اداره ثبت اسناد محل است. لذا به آن مرجع اعلام میشود که نسبت به توقف عملیات اجرایی حسب دستور موقت اقدام شود. ا ماده ۳۸ آیین نامه اصلاحی قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۸۱ بیان می دارد: در مواردی که اجراء حکم باید توسط مأموران یا سازمانهای دولتی به عمل آید مسئول اجراء حکم ضمن ارسال رونوشت حکم و صدور دستور اجرا و آموزش لازم نظارت کامل بر چگونگی اجراء حکم و اقدامات آنان به عمل خواهد آورد.