اوقات فراغت (اخلاق): عوارض اوقات فراغت

اوقات فراغت به سان شمشیر دو‌لبه برّانی می‌ماند که غفلت و بی توجهی یا کم توجهی نسبت به آن می‌تواند موجب انحراف وسقوط یک فرد یا اجتماع شود.اصولا ً هنگامی که انسان بیکار است زمینه مساعدی برای او فراهم است که دچار انحرافات اخلاقی و رفتاری گردد به همین علت در روایات ما وارد شده است که انسان نباید فراغت محض داشته باشد، چنانچه حضرت علی (علیه‌السّلام) می‌فرماید: سزاوار نیست که انسان زمانی داشته باشد که به هیچ کاری مشغول نباشد. همچنین اگر برنامه‌ریزی درستی نسبت به اوقات فراغت انجام نگیرد و سرگرمی‌ها و تفریحات غیر سالمی برای فرد تدارک دیده شود، و نسبت به گروه‌هایی که افراد در آن شرکت می‌جویند، مطالعه‌ای صورت نگیرد در حقیقت زمینه انحراف فرد را فراهم می‌آورد. منبع: غرر الحکم، ۲۶۸۴ · روان‌شناسی نوجوانان و جوانان، ص۱۳۵