اکمال دین: افزودن فریضه اکمال دین

ب. ت. ب. خصوصیت باب اِفعال که دفعی بودن است، اکمال دین به‌معنای افزودن فریضه‌ای به‌مجموعه معارف و احکام دین است که با آن دین الهی کامل گشت و آن فریضه ولایت امیرمؤمنان، علی (علیه‌السلام) است که در ادامه آیه با تعبیر «اتمام نعمت» به آن اشاره شده است:«و اَتمَمتُ عَلَیکُم نِعمَتی» توضیح آن‌که نعمت امری نسبی و عبارت از چیزی است که با طبع شیء سازگار باشد و براساس دسته‌ای از آیات قرآن، بیشتر اشیا یا همه آن‌ها نسبت به یکدیگر نعمت هستند، زیرا میان آن‌ها در نظام تدبیر، سازگاری و هماهنگی است:«و اِن تَعُدّوا نِعمَتَ اللّهِ لا تُحصوها» از سوی دیگر برخی آیات بعضی از اشیا را شرّ دانسته است:«ولا یَحسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا اَنَّما نُملی لَهُم خَیرٌ لاِنفُسِهِم اِنَّما نُملی لَهُم لِیَزدادُوا اِثمًا». منبع: مائده/سوره۵، آیه۳ · ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۴ · آل‌عمران/سوره۳، آیه۱۷۸ · ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۶ · نساء/سوره۴، آیه۵۹ · المیزان، ج ۵، ص ۱۸۰ - ۱۸۱ · الکافی، ج ۱، ص ۳۴۵