ایثار: مفهوم ایثار

ایثار و مقاومت از اصول اولیه ای است که انبیای الهی بدون بهره مندی از آن هرگز موفق به انجام رسالت خویش نمی شدند. پیامبران با ایستادگی و مقاومت در برابر سنت های غلط و مناسبات نادرست اجتماعی و بذل ایثار و از خودگذشتگی در این راه به اصلاح جامعه پرداخته و بدون به دل راه دادن هرگونه ترس و واهمه ای از سختی ها و مشکلات فراروی، رسالت های سنگین الهی خ. ر. ب. انجام رسانیدند تا آنجا که خداوند درباره ایشان می فرماید: «الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لایخشون احدا الا الله و کفی بالله حسیبا؛ ایشان کمال ایثار را در اخلاص، حضور قلب و جهات باطنی آن می‌داند که برای اولیای الهی حاصل می‌شود. همان‌طور که نزول آیه ( وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَی حُبِّهِ ) در مدح اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) به ‌سبب ایثار چند قرص نان نبوده، بلکه جهاد باطنی و نورانی عمل در نظر بوده‌ است. ایشان، ایثار حضرت ابراهیم و پیامبر اسلام در فداکردن ثمره‌ وجودشان را نهایت ایثار و فداکاری دانسته و باور دارد مراتب فداکاری به ‌سبب تفاوت معرفت افراد متفاوت است و هر چه معرفت انسان بیشتر باشد، مرتبه‌ فداکاری او بالاتر خواهد بود. ایشان عید قربان را نماد ایثار و فداکاری در اسلام و حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) را بنیان‌گذار آن می‌داند و بر این باور است که قربانی کردن اسماعیل (علیه‌السلام) در راه خدا به دست پدرش ابراهیم، پیش‌ از آنکه جنبه توحیدی و عبادی داشته باشد، عبادی با جنبه‌های سیاسی و ارزش‌های اجتماعی است، زیرا معنای فداکردن عزیزان خویش در راه خداست و ثمره آن بر پایه دین خدا و نظام عدل‌ و داد است. منبع: احزاب/سوره۳۳، آیه۳۹ · صحیفه امام، ج۱۹، ص۴۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹ · سرّ الصلاة، ص۱۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۸ · صحیفه امام، ج۱۶، ص۱۹۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹ · صحیفه امام، ج۱۸، ص۱۲۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹ · صحیفه امام، ج۱۹، ص۴۸-۴۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹