۷۸۷ ایران باستان در ایران باستان حاکم میتوانست حکم مصادره اموال خاننان قاتلان و جادوگران را صادر کند زیرا چنین اموالی در واقع دین این افراد به جامعه ایرانشهر) محسوب می شد. این اموال به دولت یا به مؤسسات مذهبی داده شده و یا از محل آنها پاداش خدمتگزاران پرداخت می گردید یا ... اما به هر روی نیازهای ضروری خانواده مجرم به آنها داده می شد و مصادره نمی گردید. (۱)
۷۸۸ قانون اصول محاکمات حقوقی، مصوب ۱۲۹۰) خورشیدی (۱۳۲۹ قمری) - ماده ۶۳۰ ق.ا.ا.م. ح. که زیر عنوان در توقیف اموال منقوله جای داده شده بود، مستثنیات دین را پیش بینی کرده و مقرر میداشت اشیای مفصله که از مستثنیات دین است توقیف نمیشود (۱) لباس و اشیا و اسبابی که برای ایفای حوایج ضروریه مدیون و خانواده او لازم است (۲) آذوقه موجوده به قدر احتیاج یک ماهه مدیون و نفقه و کسوه اشخاص واجب النفقه (۳) اسناد مدیون به استثنای کاغذهای قیمتی و سهام شرکتها (۴) لباس رسمی و نیم رسمی مدیون و همچنین اسلحه و اسب اهل نظام حاضر خدمت (۵) اسباب و آلات زراعتی و حرفتی و صنعتی که برای شغل مدیون لازم است و همچنین دوایی که برای زراعت لازم است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
