ائمه (امامان معصوم شیعه): توسل و تبرک

توسل به أئمه (علیهم‌السلام) به نص آیه شریفه «وَ ابتَغُوا اِلَیهِ الوَسِیلَةَ» که به درخواست وسیله برای توجه به سوی خداوند امر شده است، امری راجح و مطلوب است. تبرک به ایشان نیز که از مقربان درگاه الهی و از هر نوع پلیدی پاک هستند، امری محبوب و پسندیده است. در فقه به مواردی از تبرک اشاره شده است؛ از جمله: ۱. استحباب تبرک جستن به مشاهد مشرفه امامان. ۲. استحباب تبرک جستن به نام های امامان با نوشتن آن‌ها بر کفن و جریدتین و نام‌گذاری فرزندان به نام آنان. ۳. استحباب نقل جنازه به مشاهد مشرفه به جهت تبرک. ۴. استحباب تبرک جستن به تربت امام حسین (علیه‌السلام). منبع: مائده/سوره۵، آیه۳۵ · وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۵۶۱ · نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۲۲۵ · کشف اللثام، ج۷، ص۵۲۷ · جواهر الکلام، ج۴، ص۳۴۳ · وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۵۱۰