این دو شیوه تفسیر را برگزید — برخلاف آنچه در نخستین نگاه به نظر

برخلاف آنچه در نخستین نگاه به نظر می آید، همین که دو یا چند تن درباره نسب طفلی اختلاف پیدا کنند نمی توان ادعا کرد که اقرار بی اثر است. باید اقرار هر دو طرف دعوا شرایط لازم برای اعتبار اقرار به نسب را دارا باشد تا تعارض به وجود آید. بنابراین، اگر شوهر زنی به فرزندی طفل او اقرار کند و شخص دیگری نیز مدعی نسب طفل باشد، اقرار شوهر را نمی توان بی اعتبار شناخت ولی هرگاه دو نفر به شبهه با زنی نزدیکی کنند و هر دو الحاق طفل را به خود بپذیرند از اقرار آن دو راهی به واقع باز نمی شود. همچنین در صورتی که دو نفر اقرار به فرزندی کبیر کنند هر کدام را او تصدیق کند معتبر است و دیگری اعتبار ندارد، زیرا تصدیق مقوله از شرایط درستی چنین اقراری است. ولی، اگر این دو اقرار درباره نسب صغیر باشد، چون تصدیق مقوله در این فرض شرط نفوذ اقرار نیست و هیچ دلیلی برای ترجیح یکی از آنها وجود ندارد، ناچار باید هر دو را بی اعتبار شمرد و شاید به همین دلیل است که نویسندگان ماده ۱۲۷۳ شرط نبودن منازع را در اقرار به نسب صغیر آورده اند.