اگر کسی که باید سوگند یاد کند برای قبول یا رد سوگند مهلت بخواهد دادگاه می تواند به اندازه ای که موجب ضرر نشود به او یک بار مهلت بدهد ماده ۲۸۷ ق ق.آ.د.م.. به همین مضمون در ماده ۱۱ آیین نامه نیز یک بار مهلت دادن پیش بینی شده است. دادن این مهلت برای اندیشیدن در فرضی که دو طرف حضور دارند و قرار اتیان سوگند صادر می شود، منطقی و ضروری است چرا که سوگند خوردن امر خطیری است که باید با تأمل انجام داد. ولی در فرضی که جلسه دیگری برای آن معین می شود، غیر ضروری به نظر می رسد، چراکه با وقت های طولانی دادرسی سوگند (قسم) ۱۹۷ دو طرف فرصت کافی برای اندیشیدن دارند.
بیگمان عذر موجه را باید در هر شرایطی به حساب آورد. ماده ۲۸۸ ق.آ.د.م. درباره آن چنین حکمی می کند... در صورتی که ادا کننده سوگند به واسطه عذر موجه نتواند در دادگاه حضور یابد، دادگاه حسب اقتضای مورد وقت دیگری برای سوگند معین می نماید یا دادرس دادگاه نزد او حاضر میشود یا به قاضی دیگر نیابت می دهد تا او را سوگند داده و صورت مجلس را برای دادگاه ارسال کند بر اساس آن رأی صادر می نماید.
از لحن ماده چنین بر می آید که این تجدید جلسه نیز یک بار می شود تا عذر برطرف شود، ولی این استنباط در فرضی که عذر موجه تازه ای ایجاد می شود محملی ندارد به عنوان مثال اگر عذر نخستین بعد مسافت باشد و دادگاه جلسه دیگری معین کند و این بار جنگ مانع حضور باشد، تعیین جلسه دیگر امکان دارد و ضروری است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
