ب شرکتهای دارای شخصیت حقوقی

۱ شرکت مدنی اصولاً بین دو یا چند نفر به منظور معامله کردن با مالی که بین آنان مشترک است تشکیل میشود و لذا شرکت مدنی برای تعقیب اهداف خود و بر مبنای مالکیت های مشاعی تشکیل میشود و شخصیت حقوقی هم ندارد و فرض بر این است که اموال شریکان در مالکیت آنان قرار دارد و سود و زیان ناشی از اداره ی مال مشاع به خودشان می رسد. این قاعده در مورد شرکتهایی که به کار تجارت نمی پردازند به طور کامل اجرا میشود و بر همین مبنا شرکت مدنی نامیده میشوند مانند شرکت صاحب زمین و بذر و کود با مالک آب و ماشینهای کشاورزی برای کشت و زرع، یا شرکت مالک زمین و صاحب مصالح ساختمانی برای تهیه مسکن شرکا و مانند اینها. اما در جایی که موضوع و هدف یک شرکت دست زدن به اعمال تجارتی مانند تحصیل یا خرید گندم و میوه به قصد فروش و دلالی و صرافی و بانکداری و عملیات بیمه و مانند اینها است ماده ی ۲ قانون تجارت، لذا جامعه با شرکتی روبرو میشود که به شیوه ی مدنی و بدون سازمانهای منظم اداری تشکیل شده است ولی به کار تجارت می پردازد. به این نوع شرکتها شرکتهای دارای شخصیت حقوقی گفته میشود». در مقام رعایت مصالح اجتماعی و دفع مفاسد احتمالی، قانون تجارت ضابطه و معیاری برای کنترل و هدایت این نوع شرکتها است. لذا در ماده ۲۲۰ قانون تجارت تصریح شده است که هر شرکت ایرانی که فعلاً وجود داشته یا در آتیه تشکیل می شود و با اشتغال به امور تجارتی خ. ر. ب. صورت یکی از شرکتهای مذکور در این قانون در نیاورده و مطابق مقررات مربوط به آن شرکت عمل ننماید، شرکت تضامنی محسوب شده و احکام راجع به شرکت های تضامنی در مورد آن اجرا می گردد..... و معنی حکم قانون گذار این است که شرکت شخصیت حقوقی می یابد و در زمره ی بازرگانان در می آید. اشاعه در مالکیت از بین می رود و همهی آورده ها در حکم اموال شرکت است. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. و معنی حکم قانون گذار این است که شرکت شخصیت حقوقی می یابد و در زمره ی بازرگانان در می آید. اشاعه در مالکیت از بین می رود و همهی آورده ها در حکم اموال شرکت است. ۲ شرکت» یعنی اتحاد مالکیتها، اما مالکیت صرفاً به اموال مادی محدود و اطلاق نمی شود. بلکه، در اثر تکامل و پیشرفتهای مادی و معنوی در جوامع صنعتی، مالکیت فکری و معنوی نیز به رسمیت شناخته شده است. مالکیت فکری و معنوی در قرون گذشته ناشناخته بود و در روابط حقوقی لحاظ نمیشد. اما به تدریج حقوقدانان متوجه شدند که اکنون دانش» (know-how) در کنار ثروت» و منزلت جای مهمی برای خود باز کرده است. بدین ترتیب در تشکیل شرکت، اتحاد مالکیت ها به مالکیت اشیا و اموال مادی محدود نشد بل که مالکیت های معنوی نیز با مالکیت اموال مادی در هم آمیخته و ادغام شدند.