ب - ۲ - - صلاحیت دیوان عالی کشور به عنوان مرجع

ب - ۲ - - صلاحیت دیوان عالی کشور به عنوان مرجع تجدید نظر از رأی اصراری از دیگر شرایط صدور رأی اصراری و گسیل داشتن پرونده به هیأت عمومی شعب حقوقی یا کیفری دیوان عالی کشور آن است که موضوع دعوا و حکم دادگاه از حیث امکان شکایت از آن و به عنوان مرجع رسیدگی تجدید نظر یا فرجامی به شکایت در الف - رأی اصراری شماره ۴ مورخ ۱۳۷۸/۳/۱۱ هیأت عمومی شعب کیفری دیوان عالی کشور: «هر چند به تجویز بند ((ج)) ماده ۲۴ قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب در غیر موارد مذکور در ماده ۲۳ و بندهای الف و ب ماده ۲۴ قانون مزبور دادگاهها می توانند حکم اصراری صادر نمایند و حکم اصراری نیز قابل طرح در هیأت عمومی دیوان عالی کشور است اما از این جهت که اصراری و قابل طرح بودن به مغایرت حکم دادگاه و رأی شعبه دیوان عالی کشور منحصر نیست و علاوه بر آن گزارش پرونده مربوطه بایستی کامل و متضمن کلیه جهات مهم آن باشد و احکام دادگاهها از حیث استناد به مواد قانونی و ادله اثبات اتهام و کیفر تعیین شده مغایرتی نداشته باشند و در مورد پرونده اتهامی سیروس ... و غیره شرایط مذکور رعایت نشده بنابراین موضوع با اکثریت آراء غیرقابل طرح در هیأت عمومی اعلام، پرونده از دستور کار هیأت عمومی خارج و جهت اقدام قانونی به شعبه ۲۸ دیوان عالی کشور مستقر در مشهد ارسال میشود. به نقل از مذاکرات و آراء هیأت عمومی دیوان عالی کشور سال ۱۳۷۸، اداره وحدت رویه و نشر مذاکرات هیأت عمومی دیوان عالی کشور، چاپ اول، سال ۱۳۸۱، تهران، صص ۹۷ تا ۱۱۲. ب - رأی اصراری شماره ۱۵ مورخ ۱۳۸۱/۱۰/۱۰ هیأت عمومی شعب کیفری دیوان عالی کشور. رجوع کنید به مذاکرات و آراء هیأت عمومی دیوان عالی کشور سال ۱۳۸۱، اداره وحدت رویه و نشر مذاکرات هیات عمومی دیوان عالی کشور، چاپ اول، سال ۱۳۸۴، تهران، صص ۳۰۱ تا ۳۱۴.