با عنایت به ماده ۲۷۳ ق آ

با عنایت به ماده ۲۷۳ ق آ.د.ک اصلاحی ۱۳۳۷ ، دادگاه بخش که صلاحیت رسیدگی به امور خلافی و جنحه های کوچک را داشت، در صورتی که متهم در موعد مقرر بدون عذر موجه حاضر نمیشد و وکیل هم نمی فرستاد دادگاه در خیاب او پرونده را رسیدگی می کرد. به استناد ماده واحده قانون راجع به رسیدگی غیابی در امور خلافی مصوب ۱۳۳۹ ، در کلیه امور خلافی دادگاه حق داشت بدون احضار متهم به استناد مدارک موجود در پرونده خیابان رسیدگی کند و رای مقتضی صادر نماید، حکم مذکور از ناحیه م. ع. غایب قابل اعتراض م. ع. غایب به استناد ماده ۲۷۵ اصلاحی ۱۳۳۷ ، می توانست ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ واقعی از احکام خیابی دادگاه بخش در امور جنحه کوچک پژوهش خواهی به عمل آورد. به موجب ماده ۳۱۵ ق.آ.ک. اصلاحی ۱۳۳۷ در اموری که رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاه جنحه بود دادگاه مذکور میتوانست در صورت عدم حضور غیر موجه متهم و یا وکیل وی اقدام به رسیدگی غیابی نماید؛ مگر این که دادگاه حضور متهم را ضروری می دانست که در این صورت نسبت به احضار و جلب وی اقدام می نمود.