گفتنی است که برخی از طبیعیدانان میانِ پدید آمدن زمین لرزه و باراش باران بسیار و نیز نباریدن باران در مدت طولانی (خشکسالی) رابطه قائل میشدهاند. مثلاً آناکسیمنس میپنداشت که بارشِ بارانهای سنگین و طولانی یا خشکسالی موجب شکسته شدن زمینهای مرتفع (یا قلل کوهها) و سقوط آنها بر زمینهای پست میشود و این سقوط نیز زمین لرزه را پدید میآورد. دموکریتوس نیز بر آن بود که زمین پر از آب است و هر گاه بارش باران آنچنان باشد که آب باران نتواند در گودالهای زمین جای گیرد، ناگزیر از آن گودالها خارج میشود؛ ارسطو در رد نظریه این دو آورده است که زمین لرزه معمولاً در نواحی مشخص روی میدهد، در حالی که خشکسالی یا بارش باران در این نواحی تفاوت محسوسی با سایر نقاط ندارد. زمین لرزه غالباً در بهار یا پاییز و هنگام باران یا خشکی شدید (یا خشکسالی) روی میدهد، زیرا در این مواقع مقادیر بسیاری بخار تولید میشود.
منبع: ج۱، ص ۲۰۳، tr H D P Lee، London، ۱۹۵۲ · ج۱، ص۲۰۵ -۲۰۹، tr H D P Lee، London، ۱۹۵۲ · ج۱، ص ۱۳۴-۱۳۹، ترجمه حنین بن اسحاق، شروح علی ارسطو مفقوده فی الیونانیه، به کوشش عبدالرحمان بدوی، بیروت، ۱۹۷۱م · البدء و التاریخ، ج۲، ص۳۶-۳۷، به کوشش کلمان هوار، پاریس، ج ۲، ۱۸۹۹م، ج ۴، ۱۹۰۷م · ج۱، ص۱۶، طبیعیات، المعادن و الآثار العلویه، به کوشش ابراهیم مدکور و دیگران، قاهره، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۵م
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
