«الحیاء» به معنای بارانی که زمین را زنده میکند نیز در حدیث نبوی ذکر شده است. کاربرد قرآنی مطر جز در آیه ۱۰۲ سوره نساء و آیه ۲۴ سوره احقاف جنبه منفی دارد و در آیات حاوی آن، از بارانهای زیانبار و هلاک کننده و سنگبارانهای آسمانی سخن رفته است، همچنان که برای بارانهای سودبخش کلمه غیث به کار رفته است. «مزن» «مُعصرات» و «سحاب» نیز مبدأ باراناند. کوههایی هم در آسمان هستند که تگرگ از آنها میبارد.
منبع: معانی الاخبار، ج۱، ص۳۱۹ ۳۲۰، قم ۱۳۶۱ ش · ج۵، ص۱۷۸، ذیل واژهها، بیروت ۱۹۵۵۱۹۵۶ · ج۱، ص۲۷ · روم/سوره۳۰، آیه۲۴ · بقره/سوره۲، آیه۲۲ · نحل/سوره۱۶، آیه۱۰ · فرقان/سوره۲۵، آیه۴۸ · ق/سوره۵۰، آیه۹ · نمل/سوره۲۷، آیه۶۰ · قمر/سوره۵۴، آیه۱۱ · واقعه/سوره۵۶، آیه۶۹ · نبأ/سوره۷۸، آیه۱۴ · نور/سوره۲۴، آیه۴۳ · جامع البیان فی تفسیر القرآن، ، ج۱۸، ص ۱۱۸، قاهره ۱۳۲۸، چاپ افست بیروت · التبیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۴۴۶ · التبیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۴۴۷ · معانی القرآن، ج۲، ص۲۵۶۲۵۷، چاپ احمد یوسف نجاتی و محمد علی نجّار، چاپ افست تهران ۱۳۶۰ ش · روح المعانی، ج۱۰، ص۳۰ · ج۳، ص۲۴۶، قاهره ۱۳۷۳ · مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۵ · مجمع البیان، ج۱، ص۱۱۷ · التفسیر الکبیر، ج۲، ص۱۱۱، تهران ۱۳۶۳ش · التفسیر الکبیر، ج۱۳، ص۱۰۵، تهران ۱۳۶۳ش · التفسیر الکبیر، ج۲۳، ص۸۸، تهران ۱۳۶۳ش · التفسیر الکبیر، ج۲۴، ص۹۰، تهران ۱۳۶۳ش · التفسیر الکبیر، ج۱۹، ص۱۲۶، تهران ۱۳۶۳ش · بحارالانوار، ج۵۶، ص۳۴۴۳۷۰، بیروت ۱۴۰۳
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
