نظم قانون» یا قرارداد را تنها نباید در محتوای آن جستجو کرد بل که شکل ظاهری آنها نیز دارای انتظام باشد وگرنه بی نظمی در شکل ماهیت آنها را تحت تأثیر قرار می دهد. در اهمیت نظم همین بس که علی بن ابی طالب علیه السلام همه ی مسلمانان را به تقوا و نظم در امور خود توصیه می فرمایند.
به هر روی، متأسفانه اکثر متون قانونی و قراردادی هر چند در ترتیب ماده ها از نظم لازم برخوردارند با این همه، مطالب مندرج در ذیل ماده ها دارای آشفتگی بسیاری است. در نوشتار حقوقی بخصوص پیمان باید دقت شود که از تبصره به هیچ وجه استفاده نشود. پس از ذکر عنوان ماده باید متوجه بود که آیا مطالب زیر مجموعه آن ماده از شقوق مختلفی برخوردار است یا نه. اگر یک ماده تنها در تعقیب بیان یک موضوع است، نیازی به آوردن دیگر شقوق نخواهد بود. ولیکن هرگاه یک ماده دارای شقوق و فروض متعددی باشد باید به ترتیب از ردیفهای (۱) و (۲) و ... شماره گذاری و مطالب هر ردیف در آن شماره ذکر شود. اگر هر ردیف دارای اجزای مختلفی باشد هر جز نیز باید پس از ردیف به ترتیب شماره های آن اجزا ذکر شود. مانند:
الی .آخر . بی جهت نیست که در متون خارجی به همان ترتیب مذکور در مثال بالا قراردادها نوشته و تنظیم میشوند. در آن متون از «تبصره» و مانند آن به هیچ وجه اثری نیست. به عنوان مثال در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ مجلس شورای اسلامی به قدری در نوشتن تبصره افراط شده که تعداد تبصره ها بیش از ماده های قانون است!! این قانون نویسی به هیچ وجه زیبنده ی مجلس نیست. رعایت نظم و ترتیب در امور از ذهن منظم نشأت می گیرد. اصولاً انسانهای منظم دارای محتوای فکری منظمی هم هستند. پس، بی نظمی در آدمیان و ملتها نشانگر قانون گریزی آنهاست. انسانهای منظم آدمهای قانون مداری هم هستند. به هوش باشیم که نظم را به توصیه ی حضرت علی (ع) سرلوحه ی زندگی خود قرار دهیم که می تواند یکی از عوامل پیشرفت فردی و جمعی ما باشد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
