باه: نکته

( اِلاّ عَلی اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَکَتْ اَیْمانُهُمْ ) بنا بر متون حدیثی اخلاقی، باه یکی از انگیزه‌های ازدواج و از فوائد و آثار مهمّ آن است که البتّه جنبه فردی دارد؛ ۳. ۱ - باه در روایات در قرآن و احادیث، علاوه بر ضرورت فردی و اجتماعی ازدواج، بلحاظ تسکین قوّه باه، به جنبه بازدارندگی آن، چه از گناه و انحراف فردی و چه از فساد جامعه ، نیز توجّه شده است. از جمله حدیث منقول از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) : «من استطاع منکم الباءة فلیتزوّج و من لم یستطعها فلیدمن الصوم فانه له وجاء» بر این معنا اشارت دارد و ازدواج و باه موجب آرامش، پاکدامنی ، صیانت، تقوی و دینداری انسان خوانده شده و سنّتی مؤکّد به شمار رفته است؛ در برابر، عزوبت (تجرّد) امری ناپسند، شرّ و سوق دهنده به گناه دانسته شده است. بر این اساس، افراد مجرّد به گونه‌های مختلف به ازدواج و رفع موانع آن ترغیب شده‌اند، از جمله: استحباب تعجیل در ازدواج و تأکید بر آن، استحباب کم بودنِ مهریه و هزینه‌های ازدواج، استحباب وساطت در امر ازدواج میان دو نفر و موارد دیگر. حتّی فقها در مواردی مانند «ظنّ به ضرر» و «ترس از ارتکاب کار حرام از جمله فحشا» بر اثر ترک ازدواج، آن را واجب دانسته‌اند. برخی از این صفات عبارت است از: عفیف، حصان ، جمیل، عَیْناء، بکر . منبع: ج۲، ص۲۷، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶ · ج۴، ص۹۸، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶ · روم/سوره۳۰، آیه۲۱ · ج۲۰، «کتاب النکاح»، ابواب مقدّمات النکاح و...، باب‌های ۱۷۲۲، ص۵۵۶۱، قم ۱۴۰۹۱۴۱۲ · ج۲۱، «کتاب النکاح»، ابواب العیوب و...، باب ۱۴، ص۲۲۹۲۳۱، قم ۱۴۰۹۱۴۱۲ · ج۲، ص۲۶۳۲۶۴، چاپ افست قم ۱۴۰۸ · ج۳، ص۷۶، چاپ علی اکبر غفاری، بیروت ۱۴۰۳/ ۱۹۸۳ · ج۵، ص۲۸۸، چاپ محمد کلانتر، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳ · ج۳۱، ص۹۸۹۹، بیروت ۱۹۸۱ · ج۷، ص۴۵۹، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳ · ج۳۰، ص۳۰۱ به بعد، بیروت ۱۹۸۱ · ج۲، ص۲۵۸۲۶۱، چاپ افست قم ۱۴۰۸