باید توجه شود که هدف دستور موقت ثابت نگه داشتن وضعیت موجود

باید توجه شود که هدف دستور موقت ثابت نگه داشتن وضعیت موجود م. ب.. به طور مثال اگر شخصی در ملکی رفت و آمد و زندگی می کند، باید این روند ادامه داشته باشد و با دستور موقت نمی توان او را از ملک موقتا بیرون کنند. اگر کسی در زمینی دارای زراعت است و آبیاری انجام میدهد، با دستور موقت نمی توان مانع آبیاری و سرزدن او به زمین شد. وضع موجود این است که با دستور موقت آبیاری و رفت و آمد ثابت بماند و عمل دیگری انجام ندهد. در دستور موقت خواسته اصل دعوی و موضوع خواسته دستور موقت نمی تواند بر هم منطبق باشد، چون در این صورت اجرای دستور موقت باعث تحصیل حاصل خواهد شد. یعنی اگر کسی بخواهد با دستور موقت، شخصی را موقتا از ملک خارج کند، نتیجه دعوای اصلی هم موضوع خارج کردن سوال اساسی این است که آیا دستور موقت مطرح شده در همان دستور موقت ماده ۳۱۰ به بعد قانون آیین دارسی مدنی می باشد؟ دو نظر در جواب به این سوال داده شده است: در نظر اول پاسخ مثبت است و قانونگذار در تاسیسی حقوقی را تحت عنوان دستور موقت بیان کرده و شرایط و آثاری را برای آن عنوان بار نموده است که در صورت استفاده از دستور موقت باید به ماده ۳۱۰ به بعد قانون آیین دادرسی مدنی مراجعه کرد و هم که دستور موقت بیان شده مذکور مراجعه شود و همان آثار را هم بر دستور موقت قائل گردید. نظر دوم که اکثر حقوقدانان بر این نظر هستند و اداره حقوقی هم از آن تبعیت کرده، این است که قانونگذار عناوین متعدد حقوقی و دعوا را بیان کرده و در همه آنها دستور موقت را عنوان نکرده است و در همه دعاوی ب. غ. از دعاوی ثلاث به مراجعه می شود، پس در دعاوی ثلاث که دستور موقت را جداگانه بیان کرده، منظور مقنن عدم مراجعه به ماده مذکور م. ب. و باید طبق دستور موقت صادر گردد و متفاوت از دستور موقت ماده ۳۱۰ به بعد قانون مذکور م. ب..