باید پذیرفت که حکم ماده ۱۲۹۱ ق

باید پذیرفت که حکم ماده ۱۲۹۱ ق.م. در مورد تمثیل سند عادی احراز شده با سند رسمی با آن اطلاق خلاف اصول است. زیرا نه تنها چنین سند عادی قدرت اجرایی ندارد از جهت اعتبار نیز سند عادی در حکم سند رسمی قرار نمی گیرد و لزومی ندارد که برای اثبات نادرست بودن مفاد سندی که صحت امضای ان احراز شده ادعای جعل شود، در حالی که مفاد سند رسمی نیز همچون انتساب آن رسمیت دارد و برای اثبات خلاف آن باید ادعای جعل کرد به ویژه اگر به وسیله مأمور رسمی احراز شده باشد. کرد، چرا که حکمت زنده بودن منکر امکان استکتاب از او است. از مرده به دلیل ناممکن بودن نمیتوان کتابت خواست و این حکمت در موارد دیوانگی و بیماری و موانع ناشی از قوه قاهره نیز وجود دارد. وانگهی زنده بودن اگر در مورد استکتاب و گرفتن اثر انگشت منطقی باشد نسبت به تصدیق مهر مبنای درستی ندارد، زیرا وارثان منکر نیز به عنوان قائم مقام او و ذی نفعان و خواندگان جدید دعوا می توانند اثر مهر را تصدیق یا تکذیب کنند و به دعوا و اختلاف پایان دهند یا مهر واقعی مورت را ارائه کنند؛ پس چرا باید احضار و گواهی خواستن از آنان ممنوع باشد؟