بت: نکته

۱- فروش انگور و خرما برای آنکه شراب بسازد، و (فروش) چوب مثلاً، برای اینکه بت‌ یا آلت لهو یا قمار و مانند آن درست کند حرام است؛ به اینکه بگویند که در حرام به کار رود، و در عقد هم ملتزم به آن گردند؛ و همچنین اجاره دادن مسکن‌ها به‌منظور آنکه شراب در آن فروخته و نگهداری شود، یا بعضی از چیزهای حرام در آن ساخته شود، حرام است. و اجاره کشتی‌ها یا حیوانات باربر جهت حمل شراب و مانند آن - به یکی از دو صورت گذشته - حرام است. و همان‌طور که بیع و اجاره در مواردی که ذکر شد حرام می‌باشد، فاسد هم می‌باشد، پس ثمن و اجرت برایش حلال نمی‌باشد. و همچنین است فروختن چوب به کسی که می‌داند او از آن صلیب یا بت‌ درست می‌کند، بلکه چنین است فروختن انگور و خرما و چوب به کسی که می‌داند او آن‌ها را شراب و آلت قمار و بربط می‌کند و (همچنین) اجاره دادن مسکن به کسی که می‌داند او در آنجا، آنچه را که ذکر شد درست می‌کند یا می‌فروشد و امثال این‌ها بنابر وجهی قوی و مساله از ناحیه نصوص جداً مشکل است و ظاهر آن است که این نصوص معلّل است. ۲- جزیه از غیر آن‌ها (یهود و نصاری و مجوس) از اصناف کفار و مشرکین مانند بت‌پرستان‌ و ستاره‌پرستان و غیر آن‌ها - عرب باشند یا عجم - قبول نمی‌شود. و بین کسانی که انتساب داشته باشند به کسی که دارای کتاب است مانند ابراهیم و داوود و غیر آن‌ها (علیهم‌السّلام) و بین غیر آن‌ها، فرقی نیست. بنابراین، از غیر سه طایفه، چیزی قبول نمی‌شود مگر اسلام یا قتل. ۳- ازآنجاکه اجباراً جهت تحصیل علوم روز در سرزمین کفر و در بین هندو ‌ها و دیگر بت‌پرستان‌ زندگی می‌کنیم، اگر صید ماهی و غیره به‌وسیله صیاد غیرمسلمان انجام گیرد حلال است؟ بسمه‌تعالی، حلال است و لازم نیست صیاد ماهی مسلم باشد، ولی باید زنده از آب بیرون آمده باشد. ۴- در سرزمین کفر و نفاق و شرک و بت‌پرستی ‌ که ایمان انسان در خطر است و برای حفظ ایمان دچار مشکلات زیادی می‌شود، آیا هجرت واجب است یا خیر؟ و اگر شرایط هجرت به یک سرزمین اسلامی میسّر نشد، تکلیف چیست؟ بسمه‌تعالی، چنانچه حفظ ایمان ، موقوف به رفتن به محلی دیگر است، باید برود. ۵- آیا جایز است عکس‌هایی که توسط اشخاص کشیده می‌شود و نام امامان معصوم به آن‌ها گذاشته می‌شود و مانند بت پرستش می‌شوند، درحالی‌که توسط خود انسان کشیده شده در اتاق منازل نصب شود؟ بسمه‌تعالی، به‌منظور تجلیل از مقام امامت یا تبرّک مانع ندارد و بت‌پرستی‌ نیست. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۲۷، کتاب المکاسب و المتاجر، مسالة۱۰، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۳۲، کتاب الحدود، تتمة فیها احکام اهل الذمة، القول فیمن تؤخذ منه الجزیة، مسالة۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۹، استفتائات امام خمینی، ج۸، ص۷، سؤال۸۹۷۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۶، استفتائات امام خمینی، ج۵، ص۲۲۳، سؤال۶۰۰۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۴۱، استفتائات امام خمینی، ج۱۰، ص۷۴۴، سؤال۱۲۷۷۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش