دکترین
بد: معانی بد
بُدّ (جمع: بِدَدَة، فارسی: بُتْ) در عربی به سه معنی متفاوت به کار رفته است: معبد (بتکده)، بودا (که ممکن است لزوماً پیکره بودا نباشد) و بت . یادنامه ژان سوواژه. بیرونی با اینکه در آیین برهمایی اطلاعات وسیعی داشت، با کیش بودایی چندان آشنا نبود. • شهرستانی، که عکس این معنی در حقّش صادق است، در تعریف بودا گفته: مردی است از مردم این جهان که نازاده است، همسر نمی‌گیرد، نه می‌خورد و نه می‌آشامد، نه پیر می‌شود و نه می‌میرد، و نخستین بودا که پنج هزار سال پیش از هجرت ظهور کرده نامش شاکین (شاکیامونی) بوده است.
اینان مردانی هستند که جویای طریق حقیقت‌اند و با عمل به ده فضیلت و پرهیز از ده معصیت به مرتبه والا نایل می‌شوند. هرچند که مسلمانان درباره مذهب بودایی اطلاعات مختصری داشتند، این نکته شایان توجه است که با قرار دادن محل هبوط آدم در جزیره سرندیب، روایات بودایی را که حاکی از وجود ارتباط میان «قله آدم» و شخصِ بوداست با تاریخِ مذهبی خود وفق داده‌اند. ۱.
۳ - معنای سوم کلمه بدّ غالباً به معنی بت به کار رفته است. آنگاه بدِّ بزرگ را بتفصیل وصف کرده است. بتِ سومنات نزد مسلمانان شبه قاره از شهرت خاصی برخوردار بوده است. دَمِشْقی این بت را بدقت وصف کرده و نام بدّ را به بت اعظم داده که مرکب از دو سنگ به شکل آلت تناسلی نر و ماده است. (درباره بنیانگذار افسانه‌ای آیین صابئین ، بُوذاسَف/یوداسَفْ= بودی ساتوا رجوع کنید به (ببینید: بلوهر و یوداسف ) .)
منبع: Buzurg b.Shahriya ¦ r Ra ¦ m-H ¤ urmuz ¦ â , Livre des merveilles de l'Inde = کتاب عجایب‌الهند , texte arabe, traduction fran µ aise par L. Marcel Devic, Leiden ۱۸۸۳-۱۸۸۶;، p۵ · Mmorial Jean Sauvaget , ed. D. Sourdel and J. Sourdel-Tomine, Damascus ۱۹۵۴, ۱۹۶۱، Vol۱، p۱۹۲ · ص۷۶، چاپ پلا · ص۲۰۱، چاپ دخویه، لیدن ۱۸۹۴ · Muh ammad b. Ah ¤ mad Abu Rayh a ¦ n B ¦ â ru ¦ n ¦ â , India ,tr. Sachau، Vol۱، p۳۶۸ · ص۴۱۶، چاپ کورتُن، لندن ۱۸۴۶ · چاپ و ترجمه سواژه، ج۱، ص۳۶ · ص۴۰، چاپ پلا · ج۳، ص۸۲، ذیل واژه، بیروت ۱۹۵۵-۱۹۵۶ · چاپ و ترجمه سواژه، ج۱، ص ۲۴ · ص۶۱۸، بیروت ۱۹۵۵-۱۹۵۶ · ص۶۲۱، بیروت ۱۹۵۵-۱۹۵۶ · ج۱، ص۲۳۸، چاپ پلتس · ج۱، ص۱۷۰-۱۷۱، چاپ مِرِن، سن پطرزبورگ ۱۸۶۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.