بدعت (فقه سیاسی): تقسیم‌بندی‌های فقهی

بدعت به اشکال مختلف و در قالب‌هاى متعدد تفسیر شده است. برخى از آنها عبارت است از: • بسیارى از فقها بدعت را مختصّ به تعبدیات دانسته و انجام اعمالى که در شریعت به آنها امر تعبدى نشده را اگر به قصد تعبد صورت گیرد، بدعت شمرده‌اند؛ • نسبت دادن هر نوع اعتقاد یا عملى که مورد تأیید دین نیست به دین و یا نفى کردن هر نوع اعتقاد و عملى که مورد تأیید دین است از قلمروى دین؛ • تثبیت باورها و یا اعمال خاص به منظور اینکه دیگران آنها را به‌عنوان جزیى از دین پذیرا و یا عامل باشند، بدون آنکه بر آنها دلیل شرعى وجود داشته باشد. مانند بسیارى از بدعت‌هاى خلفاى جور؛ • نهادینه کردن امور غیر دینى در دین و یا ایدئولوژیک کردن امور غیردینى مانند ایدئولوژیک کردن مسائل عادى از قبیل لباس، غذا، درمان، احساسات و عواطف بشرى مگر آنکه امکان ایدئولوژیک نمودن آن در شریعت پیش‌بینى‌شده باشد. مانند اینکه مى‌توان هر عمل سودمندى را به قصد تقرب به خدا به‌عنوان عبادت انجام داد. منبع: عوائد الأیام فی بیان قواعد الأحکام، ص۳۲۰ · عوائد الأیام فی بیان قواعد الأحکام، ص۳۲۵ · فقه سیاسی، ج۱۰، ص۲۰۹